Teaser 4 (Omen XXXII) – Slachting

Golven trekken de wereld in vanuit Oudeschacht. Golven van geruchten, golven van hoop, golven van kracht. Vele stenen zijn in het water gegooid en hebben kringen gemaakt, ieder uniek en eigenaardig. Maar laten we onze aandacht focussen op de steen die gevormd werd door de gebeurtenissen die in de geschiedenisboeken zullen komen als de Slachting van Oudeschacht.

(meer…)

Lees meer

Omen logo
Omen logo
Omen logo
Omen logo

Teaser 4 (Omen XXXI) – De Dwerg en de Reizigers

Gevoel voor tijd overleeft het niet lang in de tunnels, dus je weet niet meer hoe laat het precies was toen het bericht kwam: De kit moest aan, de sergeanten moesten zich melden, de manschappen verzamelen. Het werd er ook wel tijd voor: Het hele kampement stond hier al dagen, en tot dusver voor niets. Niemand, zelfs de sergeanten niet, wisten wat jullie hier deden. Goed, het was dicht bij de grens met Vaelvilla, maar de alliantie met die buren was goed, en na de dood van Indeboom was deze regio rustig, zo was de consensus. En toch, jullie waren hier niet voor niets.

(meer…)

Lees meer

Omen logo

Teaser 3 (Omen XXXI) – De Reiziger en het Begin

Het voelt al als zo veel meer dan een dag geleden. De late middag dat het einde van de wereld langzaam het dorp bekroop. De legermacht van Benice die in eens in het dorp stond, de chaotische tocht richting de mystieke Kist zodat iedereen een Scherf kon bemachtigen als ze nog geen andere doorgangsweg hadden, de schaduwen die in de nacht door het dorp trokken en onverslaanbaar leken, en daarna de lachende groene schimmen van goblins die het dorp samendreven… En de dood. 

Je stierf, midden op de kruising der wegen waar het dorp aan ligt, vlak bij diezelfde Kist, geplaatst tegen de richtingaanwijzer aan. Tussen de andere dorpelingen, tussen je vrienden in, stierf je, terwijl om je heen de wereld open werd gescheurd door rauwe elementaire kracht.

(meer…)

Lees meer

Omen logo

Teaser 2 (Omen XXXI) – De Reiziger en het Eind

Laat in de middag sprak een van je reisgenoten het als eerste hardop uit, terwijl jullie een kort moment stil stonden en uithijgden. “We gaan de ochtend niet halen.” Het was geen vraag maar een simpele vaststelling. Niemand in het gezelschap nam de moeite te antwoorden in woorden, maar enkelen knikten. Zonder verdere woorden begon de reis weer, een vermoeide jog was alles wat de groep nog op kon brengen. Jullie waren al dagen op de vlucht voor het einde, maar het was een race die jullie gingen verliezen. 

Het was een vreemd gezelschap. Je kende geen van hen langer dan een week. Van sommigen kende je de naam nog steeds niet. Het toeval had jullie samen gebracht, allemaal vluchtelingen in een wereld die met de dag kleiner werd. Een groep met de weinigen die, tegen beter weten in, niet op wilden geven. Iedere seconde van leven was voor deze groep de moeite waard, hoe hopeloos het vooruitzicht ook was.

(meer…)

Lees meer

Omen logo

Teaser 1 (Omen XXXI) – De Reiziger en de Weg

Laat in de middag besloot je te stoppen op een plek langs de Grijze Straat, daar waar vele reizigers rust vonden in de schaduw onder de bomen. Een kleine rustplek, aangelegd als onderdeel van het grote rijkswegennetwerk dat de Keizer bijna 80 jaar geleden liet bouwen, al voor zijn dood en herrijzenis.

Al terwijl je hier je rugzak neerzette en begon je tent op te zetten, merkte je dat de stemming in het langzaam groeiende kamp aangenaam was. Misschien dankzij het goede weer, of wellicht vanwege de aankomende Dag der Herrijzenis, of simpelweg omdat de reizigers hier vroeg gestopt waren en blij waren gelijkgestemden te vinden. Er liepen mensen, elfen, dwergen en alles daar tussen. Je zag zelfs de grijze huid van een aardling, zeldzaam in deze regio. Door elkaar heen zaten ze allen aan vuren en deelden drank.

(meer…)

Lees meer

Omen logo

Teaser 4 (Omen XXX) – De Laatste Stappen

Op plateau bekend als Aguavista was het uitzicht altijd schitterend. Op goede dagen kon je de schittering van de torens van Torquil zien, en de masten van de schepen in Puerto de la Muerta. Vealvilla strekte zich uit onderaan de uitgestrekte rotspartijen. Een aardig deel van de hardbevochte grens tussen Keizerrijk en de Noorderlijke Allianties is zichtbaar, en dat maakte deze plek een populaire voor de generaals van de Allianties. Ook Keizer David de Grote voerde enkele van zijn belangrijkste veldslagen vanaf hier aan.

Vandaag is het uitzicht anders. Vanaf deze hoogte is het einde goed te zien. De torens van Torquil zijn niet meer. Puerto de la Muerta licht voorbij de cirkel van dichte mist, die in de nacht felrood opkleurt als teken van de vuurzee die er in verstopt zit. En Vaelvilla… Ilona wil er niet naar kijken, maar ze haalt opgelucht adem als de wind eindelijk draait, en daarmee de geluiden en de geuren van een stad die in het einde valt eindelijk verdwijnen. Alleen het geluid van de dicterende stem blijft over, een monotone bas, zachtjes ondersteund door het gekras van meerdere pennen.

(meer…)

Lees meer

Omen logo